Hoe de dialoog over racisme niet gevoerd wordt in de Leeuwarder Courant (+ mijn opiniestuk dat niet geplaatst werd)

[wpseo_breadcrumb]

Dat anti-racisme in Nederland nog niet door iedereen omarmd wordt, weet ik. Desondanks schrok ik vorige week, toen er een artikel op mijn timeline verscheen waaruit dat onomwonden bleek. Wat mijn verontwaardiging nog eens aanwakkerde, was dat het niet gewoon een willekeurige Facebook-post was, maar een gepubliceerd stuk in de Leeuwarder Courant. De krant die ik er, ondanks dat ik al bijna acht jaar niet meer in Friesland woon, nog steeds af en toe bij pak. Het is een stukje binding, een vertrouwd medium dat mij laat geloven dat Friezen heus niet zo stug en star zijn als men in de Randstad graag aanneemt. 

Ik kon het niet laten en mengde mij in de discussie op Facebook, wat me vooral veel haatreacties opleverde. Hier ging ik niks bereiken, dus besloot ik voor het grotere publiek te gaan. Hopelijk zou ik dan niet enkel de allerstugste lezers bereiken. Diezelfde middag gingen er een opiniestuk van 800 woorden richting de Leeuwarder Courant.  Het is inmiddels een week later, van de krant (die stelt “‘Wij zullen alle tips bekijken en beantwoorden”) heb ik niets gehoord. 

Is het schijnneutraliteit? Is de krant bang haar achterban voor het hoofd te stoten? Was mijn stuk niet goed genoeg? Ik weet het niet. Wat ik wel weet, is dat wie een opiniestuk plaatst, de aangewakkerde dialoog niet simpelweg mag negeren. Een krant moet beter weten.

Dus probeer ik het via een andere weg. Wil de Leeuwarder Courant het niet publiceren? Prima, dan doe ik het zelf wel. En hoop dat ik zo toch iets teweegbreng.

Benieuwd wat ik te zeggen heb? Mijn artikel lees je hier.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.