Person Writing On A Notebook Beside Macbook

Van amateurblogger tot freelance tekstschrijver

[wpseo_breadcrumb]

”Leuk dat je teksten schrijft”, denk je misschien, ”maar dat is niet bepaald een unieke bezigheid. Waarom zou ik voor jou kiezen?”. Die vraag snap ik helemaal. Hoog tijd om mij wat beter te leren kennen!

We beginnen bij het begin. Als kind las ik minstens een boek per dag. Elk jaar moest en zou de hele Harry Potter-serie mee op vakantie (dan was ik voor week 1 in ieder geval voorzien), in de bibliotheek heb ik eens gevraagd om een dubbel abonnement (niet beschikbaar voor kinderen onder de 12, helaas, ook niet als je grotemensenboeken leent) en schriftjes schreef ik binnen no-time vol met fantasieverhalen.

Toen bloggen hip werd, was ik er dan ook als de kippen bij. Zo tussen mijn twaalfde en mijn achttiende heb ik minstens zes blogs gehad. Klinkt indrukwekkender dan het was, want in werkelijkheid waren mijn wordpress- en blogger-accounts een soort tamagotchi’s: ik wekte ze af en toe tot leven en na een kortstondig samenzijn liet ik ze steevast weer tot stof vergaan. Dat bloggen, daar moest je consequent voor zijn en dat was (en is) nou niet echt mijn sterke punt.

Schrijven kon ik gelukkig wel en dus begon ik aan een bachelor Nederlands. In de hoop dat ik dat schrijven daar écht zou gaan leren. Helaas voerden de tentamens over moderne letterkunde en middelnederlandse taalkunde de boventoon en kwam er van schrijven weinig terecht. Desondanks haalde ik mijn bachelorscriptie met het beste commentaar dat een aspirant-tekstschrijver kan krijgen: ”goed geschreven”.

Met studeren had ik het helemaal gehad, op naar het werkende leven! Wat is er nou beter dan lekker schrijven in loondienst? ”Niks!”, dacht ik twee jaar geleden. Dus ik ging, fulltime op kantoor, lekker teksten knallen. Over hypotheken en verzekeringen en allerlei andere ingewikkelde financiële onderwerpen. Was leuk, veel geleerd, maar terug naar kantoor: dat nooit meer. In de wereld die ik voorheen enkel romantiseerde dankzij Japke-D Bouma, bleek ik niet zo goed te gedijen.

Dus ik nam ontslag. Zonder echt helemaal precies te weten wat ik nou ging schrijven en voor wie ik dat ging doen en wat btw-aangifte is, sprong ik in het diepe. Daar zwem ik nu en ik moet zeggen, het water is heerlijk, kom erbij.

Mijn eigen bedrijf starten geeft mij de ruimte om te verwezenlijken wat ik écht belangrijk vind. Want dat kan, als tekstschrijver. Vind ik. Dat ik mijn pen goed kan hanteren, betekent dat ik de boodschap die jij al paraat hebt, kan vertalen naar je publiek. Want al is jouw missie, jouw boodschap in je hoofd ontzettend goed, hij komt pas aan bij de lezer als je ‘m scherper dan scherp op papier weet te zetten. Niet alleen als slogan, maar als rode draad verweven door al je communicatie-uitingen. En dat lukt alleen als iedereen die meewerkt volledig achter die missie staat. Je bedrijf, jij én de tekstschrijver die jouw boodschap begrijpt en beschrijft.

Door mijn scherpe pen beschikbaar te stellen aan jou, wil ik de wereld een beetje beter maken. Want ik wil niet alleen schrijven, maar ook de wereld verbeteren. Dat doe ik niet door te demonstreren op de Dam of mijn levensstijl radicaal om te gooien. Nee, ik begin bij wat ik kan. Want ik geloof dat ik met mijn teksten het verschil kan maken. Door te verduidelijken, te inspireren en te activeren. Doe je mee?